Uw gastvrouw en gastheer
Esther & Arnaud
Een voormalige verpleegkundige, een ingenieur die zelf bouwt, twee kinderen en drie jaar verbouwen.
Het begin
Geleid, zonder te weten waarheen
Ze zochten een huis. Geen gewoon huis, maar een open, gastvrije plek met wortels, een plek die ruimte zou geven aan het leven eromheen.
Hier vonden ze die plek: een woning met een aangrenzend bijgebouw, een wat merkwaardige combinatie van garage en woonruimte. Niet mooi en niet vanzelfsprekend, en toch voelde de keuze meteen goed. Zoals dat soms gaat met beslissingen die je pas later begrijpt.
Voor Esther heeft die zekerheid te maken met haar geloof: de overtuiging dat sommige wegen al voor ons klaarliggen en sommige plekken op ons wachten. Ze wisten dat dit geen toeval was, al wisten ze nog niet waarom. En Saint-Antoine-l’Abbaye, al eeuwenlang een bedevaartsoord en een plek van zorg en doortocht, was dat vast ook niet.
Een nieuwe richting
Zorgen, op de een of andere manier
Bij de geboorte van hun eerste dochter stopt Esther als verpleegkundige. Jarenlang heeft ze voor anderen gezorgd, heel concreet en dichtbij. Ze hield van haar vak, maar wilde er voortaan op een andere manier zijn.
Er ontstaat een idee: van het bijgebouw een gastvrije plek maken die rust biedt, zowel aan mantelzorgers als aan de mensen voor wie zij zorgen. Een manier om te blijven zorgen, maar dan anders. De regelgeving beslist anders. Zo verandert het plan langzaam, tijdens de verbouwing, tot het uiteindelijk een vakantiehuis wordt.
De verbouwing
Wat hun handen hebben gebouwd
Als ingenieur in de industriële techniek had Arnaud de daken van hun eigen huis al gerenoveerd. Met het vakantiehuis zette hij dat werk op grotere schaal voort. En hier is werkelijk alles door zijn handen gegaan. Van de kapconstructie, waarvoor hij het hout zelf op de grond bewerkte en in elkaar zette en die hij met hulp van een vriend met een kraan liet plaatsen, tot de meubels en het schilderwerk: alles is zelfgemaakt.
Esther is bij elke stap betrokken: de bouwleider, zegt Arnaud. De stijl, de keuzes, de organisatie, de ideeën en het meewerken.
De laatste negen maanden voor de opening: een zwangerschap.
De eerste gasten: april 2024. Drie weken na de geboorte van hun tweede kind.
De naam
Een naam die al klaarstond
Wanneer het tijd is om deze plek een naam te geven, dient zich maar één naam aan.
In het dorp bewaart de abdij van Saint-Antoine-l’Abbaye de herinnering aan de orde van de Hospitaliers, : de zorgende kloosterlingen die eeuwenlang zieke pelgrims ontvingen om hen te genezen of te begeleiden. Ontvangen, waken, zorgen: iets van dat erfgoed leeft nog altijd in het dorp. En iets van die roeping was al aanwezig in het project, nog voordat duidelijk werd dat het een plek voor gasten zou worden.
De theatrale rondleiding over de middeleeuwse geneeskunde verbindt die geschiedenis van zorg met gastvrijheid.
L’Hospitalier. De naam was er al, en alles wat erbij hoort.
Voel u hier thuis
Reserveer uw verblijf bij L’Hospitalier
Bekijk de beschikbaarheid online · Rechtstreeks boeken, zonder platformkosten.